اين شكرانه كه در پايان مقاله «تجلی نور در عصر روح الله» عرضه شده، سپاسی است صادقانه در برابر فيوضات معنوی و هدايت های عاشقانه استاد معنوی و مربی عزيزم، جناب آقای قمری شريف آبادی. اميد است كه همواره شاكر نعمات ربوبی و ساجد پيشگاه رحمانی باشيم.

شكرانه دوست

فأما بنعمة ربك فحدث
اينك كه در پرتو هدايت و رهنمود مربي معنوي و صاحبدل روحاني‌ام، استاد يعقوب قمري شريف‌آبادي كه حيات روحاني و پيشرفت‌هاي علمي و معنوي خويش را مديون انفاس قدسي و الطاف رحماني ايشان مي‌دانم، صفحاتي چند در شكوه و عظمت امام خميني(س) و انقلاب اسلامي، و نيز مقام والاي انسان كامل تحرير نمودم، به حكم علوي «من علّمني حرفاً فقد صيّرني عبداً» نغمه ارادت و ادب را زمزمه وجودم مي‌سازم و اگر چه هيچ‌گاه به‌شايستگي از عهده سپاس نعمات و عنايات حضرتش برنمي‌آيم، اما خاضعانه سر سجود بر آستان كريمانه ولايت مي‌سايم و زبان قلم را حديث‌گوي تفضلات بي‌دريغ خضر روحاني و استاد ربّاني خويش مي‌گردانم و شكر قطره‌اي از درياي الطاف معنوي، ارشادات و راهنمايي‌هاي عارفانه، زحمات خالصانه و رهنمودهاي حكيمانه آن صاحبدل فرزانه را از آستان ربوبي خواستارم. باشد كه كريمه قرآني «و أمّا بنعمة ربّك فحدّث» را همواره آويزه گوش جان و سرلوحه زندگاني‌ام سازم و مهتاب تابان هدايتش مرا از ظلمت انانيت و حضيض نفسانيت رهايي بخشد و از جهل و نخوت و غفلت، به سوي خلوص نيت و طهارت و بصيرت راهنمايم باشد كه به‌حق، هر آنچه در اين سطور از جوهر قلم تراوش كرده، سخن دوست و عنايت او است و همگي رهنمود او است و كرامت دوست.

عنايت ربوبی
به عنايت ربوبي، قريب 20 سال است كه در محضر نوراني و محفل روحاني استاد معنوي خود توفيق حضور دارم و در طيّ اين ايام مديد پيوسته بهره‌مند از نصايح عرفاني و معارف ربّاني ايشان بوده‌ام. پرتو روح‌بخش آن راهبر راهدان گام‌هاي ناتوانم را به طيّ مدارج علمي و معنوي در عرصه‌هاي گوناگون توانا ساخت و مصباح اميد و تلاش مداوم را در كاشانه قلب تاريكم روشن نمود و مرا براي هميشه وامدار الطاف و فيوضات بي‌شمار خود ساخت.
بارقه نگاه ملكوتي‌اش حجاب جهل و نخوت را در درونمان خَرق نمود و ديده بصيرتمان را از اسارت ظاهربيني رهايي بخشيد و كلام طيّبش طهارت معنوي و شناختي متعالي را برايمان به ارمغان آورد و هماره ما را به كسب روزافزون علم و معرفت، ادب و طهارت، تزكيه و تجريد، صداقت و جوانمردي، و صبر و بصيرت ترغيب نمود. رهنمود‌هاي ناب و سيماي مهتاب‌گونه‌اش شب‌هاي تاريك زندگاني‌مان را به روشنايي عشق و توحيد سپرد و انديشه كوچكمان را به وسعت آسمان‌ها گسترانيد و صراط مستقيم ولايت و طريق تزكيه قلبي را فراسوي ارادتمندان صديقش گشود.
سرانگشتان خلاّق و هنرمند حضرتش همچنين در عرصه ظاهر نيز هنر متعهدانه و آميخته به صبغه الهي را جلوه‌گر ساخته و نگارگري بر روي بوم نقاشي را با نقش‌آفريني باطني توأمان ساخته؛ چنان كه يكايك آثار هنري ايشان دريچه‌اي از نور را به سوي ديدگان اهل ذوق و ادب مي‌گشايد و چشمه‌اي زلال از لطايف را به سينه مشتاقان معنا روان كرده، پيام‌رسان معنويت ديني و عزت و شكوه انقلاب اسلامي مي‌باشد.

فروغ محفل روح الله
«فروغ محفل روح‌الله» كه پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي ايران در سالروز ولادت خجسته شكافنده حقايق و سرائر، حضرت امام محمد باقر(ع) تشكيل شد، تحت هدايت و راهنمايي ايشان باديه‌پيماي صراط كمال و رهسپار سرمنزل جمال گشته تا در سايه‌سار علم و معنا به نوبه خود تحقق‌بخش اهداف متعالي و تعاليم معنوي خورشيد تابناك آخرالزمان، حضرت امام خميني(س) و منويات خلف صالح ايشان، مقام معظم رهبري كه به‌راستي، تداوم‌بخش راه و ياد حضرت روح‌الله هستند، باشد.
اما همپاي آن قافله‌سالار كاروان هدايت و رفيق شفيق استاد الهي ما، همسر مكرّمشان، بانو رقيه خاتون حيدري است كه به نظر و پيشنهاد حضرتش به تشكيل جلسه قرآني و معنوي ويژه خواهران با عنوان «مكتب الزهراء(س)» همت گمارده و در پرتو صبر و استقامت راستين با اقتدا به والاترين اسوه كمال، خانم فاطمه اطهر(س)، خواهران ايماني را به صراط عفاف و طهارت رهنمون گرديده و بهشت عطرآگين فاطمي را براي مشتاقان هدايت جلوه‌گر ساخته است.
البته آثار و بركات جلسه علمي، هنري و معنوي «فروغ محفل روح‌الله» و «مكتب الزهراء(س)» بيش از آن است كه در اين مختصر به‌ شمار آيد و خود مجالي ديگر مي‌طلبد؛ اما در اين ميان، مي‌توان به آثار نوشتاري مربي الهي ما استاد فرزانه يعقوب قمري شريف‌آبادي اشاره كرد. از جمله انسان كامل مرآت خفيه اثري است گرانمايه كه با ديدگاهي جديد به تبيين مقام و منزلت معنوي انسان كامل همت گمارده و راه حضور در محفل پرنور و سرور صاحبدلان واصل را با بياني مستدل به جويندگان حقيقت ارائه نموده است.
كتاب شريف زن طائر فردوس يا ساحر دوزخ به ضميمه لطايف عارفانه نيز از ديگر آثار ارزنده جناب استاد است كه به شرح و بيان حقايق و اسرار وجود زن پرداخته و به‌يقين، شاهكار بزرگ ادبي ـ عرفاني است كه بهترين راهنما و مطلوب‌ترين صحيفه هدايت را براي زنان و مردان جامعه انساني ارزاني داشته و لطايف عارفانه‌اش كه در قالب كلمات قصار ارائه گرديده، رموزات عرفاني و اسرار رحماني را به گونه‌اي دلنشين عرضه نموده و مسير نيل به جنت نعيم مقرّبين را هموار گردانيده است.

قطره ای از دريا
اگر چه قلم و بيان ما از بيان بركات عديده و آثار گهربار آن استاد صاحبدل و مربي دلسوخته عاجز و ناتوان است و از عهده شكر اين همه كرامت و عنايت برنمي‌آيد، اما آنچه در اين سطور در باب شكرانه دوست بيان گرديد، تنها شمه‌اي بود از درياي بيكران فضل و كرم آن عزيز شريف، و قطره‌اي بود از الطاف بي‌پايان آن قمر تابان عشق و معنا كه در واقع، هنوز شكر آن را نيز به جاي نياورده‌ايم. اميد است كه به مدد تربيت و هدايت معنوي صاحبدلان، در زمره راهيان نور از حجاب آب و گِل برآييم و در پرتو تعاليم روحاني عارفان با موت از هواهاي نفساني به حريم قدس مقرّبين پركشيم و از ظلمت به نور، و از نقص به كمال، و از ناسوت به ملكوت نايل گرديم و به شكرانه حضور در محضر انسان كامل، زبان قلم و بيان را حديث‌گوي نعمت ولايت ساخته، عاشقانه سر تسليم بر پيشگاه قدسي هاديان نور بساييم و ضمير خود را به خلعت فقر و نياز بياراييم و پيوسته تشنه‌كام كوثر توحيد و تجريد اهل معرفت و فتوت باشيم.
و اينك كه سيماي خورشيد در آيينه مقالات نويسندگان «فروغ محفل روح الله» انعكاسي ماندگار يافته و شمه‌اي از شخصيت بي‌نظير آن مهتاب شب‌افروز حماسه و عرفان، از زبان قلمِ شيفتگان انقلاب ناب تراوش نموده، خداي رحمان را شاكريم كه توفيق درك عصر روح الله را به ما عنايت نمود و در پرتو هدايت صاحبدلي از تبار قدسيان و عارفي از اقليم شرافت و ايمان، گام‌هاي ارادتمان را بر صراط مستقيم امام(س) آرام و قرار بخشيد؛ آن يار سفر كرده ملكوتي و مصداق بارز خليفه الهي، اسوه اعلاي سعادت و معنويت بشريت و گوهر درخشان خزانه قدس الهيت، آن سرحلقه متعمقان ژرف‌انديش توحيد و احياگران بزرگ تجريد و سرچشمه زلال نعمت و رحمت، آن القاگر روح ايمان و دمنده روح قدسي بر روان عاشقان و معلم بزرگ انسانيت و آيت عظماي هدايت در عصر سرگشتگي و حيرت، آن درخشنده‌ترين ستاره آسمان جهان و حجت كبراي آخرالزمان و هدايتگر بشريت به سدرة المنتهاي كرامت و شرافت، و آن مسيحانفسِ مهدي‌صفت كه منصوروار خود را فداي حقيقت نمود و عاشقانه فرياد «أنا الحق» را سرداد و ابواب عرفان متعالي را فراسوي انسان گشود.

از زبان روح الله
در پايان، نوشتار حاضر را با نيايشي معنوي و عرفاني از زبان آسماني حضرت روح الله زينت مي‌بخشيم و اميدواريم كه خداوند رحمان به همگان توفيق پيمودن صراط حميدِ خميني عزيز و فهم كلمات انسان‌ساز آن منادي اسلام ناب را عنايت فرمايد و طريق فريدش را فراسوي جويندگان معنويت و انسانيت و تشنگان كوثر معرفت و بصيرت بگسترد و ما را در زمره پيشگامان راه امام قرار دهد و شكر اين نعمت بزرگ را به ما ارزاني داشته، قلم و قدم ما را در اين مسيرِ مبارك خالص نمايد.
«بار خدايا! كه قلوب اوليا را به نور محبت منور فرمودي و لسان عشاق جمال را از ما و من فروبستي، و دست فرومايگان خودخواه را از دامن كبريايي كوتاه كردي... ما را به محفل پاكان درگاه و مجلس قدس مخلصان خداخواه بار ده... و حركات و سكنات و افعال و اعمال و اوّل و آخر و ظاهر و باطن ما را به اخلاص و ارادت مقرون نما!»